است از دركات جهنّم از براى كافران و فاسقان ، به ازاى معاصى و ارتكاب منهيّات . و التفات مكن به آن چه مخالفين مىگويند از بابت انكار معاد جسمانى و تنعمّات و تعذيبات جسمانى ، كه حكم شارع و گفتهء او واجب الاتّباع است ، و انحراف از خلاف او ، لازم و واجب . و اغسل قلبك بماء الحزن . و بشو و پاك كن دل خود را از چرك گناه ، به آب حزن و گريهء و انابه . حديث است كه : يك قطره اشك ندامت ، خاموش مىكند درياى غضب الهى را . و نيز حديث است كه : در روز عرض أكبر ، شخصى را به حسابگاه حاضر سازند كه در دنيا به حسب ظاهر ، عملهاى خوب كرده باشد و عملهاى او را به جناب احديّت عرض كنند ، حضرت بارى « عزّ اسمه » ، هر يك از عملهاى او را به عيبى و قصورى معيوب كند و آن شخص مأمور شود به دخول جهنّم ، يك موى از مژهء چشم او ، بعد از طلب اذن عرض كند كه : خداوندا ، اين شخص در شبى از شبها ، ياد تقصيرات خود كرده ، رقّت نمود و در چشم او اشك بهم رسيد ، به قدر آن كه من تر شدم ، خداوند عالم به عزّت آن اشك ، او را آمرزد و از جهنّم نجات دهد . و لا تشغلها بدون ما كلَّفك . يعنى : مشغول مكن خود را به غير آن چه به او مكلَّفى . يعنى : به هر چه مكلَّف نيستى و كار آخرت نمىآيد ، خود را مشغول او مكن . و اجعل ذكر الله من أجل ذكره لك . يعنى : هميشه به ياد خدا باش ، چرا كه او هرگز از تو غافل نيست و به هر چه محتاجى به او ، « آنا فآنا » به تو مىرسد و مستغرق نعمتهاى اويى . پس ، با وجود اين احتياج كه تو را به او هست و با وجود استغناى او از تو ، ظلم باشد كه لمحه‌اى از او غافل باشى و به اوامر و نواهى او « كما ينبغي » عمل نكنى . يا آن كه لفظ « اجلّ » تشديد لام باشد و افعل تفضيل باشد و مراد اين باشد كه : بگردان ذكر خدا